१६ फेब्रुवारी – आशेचा किरण

ख्रिस्ती जीवनात तीन गोष्टी महत्त्वाच्या आहेत, विश्वास, आशा आणि प्रीती. (१ करिंथ १३:१३) त्यात प्रीतीला सर्वश्रेष्ठ गणले गेले आहे आणि विश्वास हा तर  ख्रिस्ती जीवनाचा पाया आहे असे म्हणता येईल. आशा महत्त्वाची असली तरी तिच्यावर द्यावा तेवढा भर दिला जात नाही. मधलीची कहाणी म्हणतात तशी काहीशी तिची स्थिती आहे.

पण माणूस जगतो तो आशेवर. विपरीत काळ सरून चांगले दिवस येतील, दुःख जाईल आणि सुख नांदेल, आजार संपेल आणि आरोग्य लाभेल, अशी माणसाला आशा असते. आशेच्या बळावर माणूस कठिण परिस्थितीत टिकून राहतो आणि जीवनात पुढे जात राहतो, कारण पुष्कळदा आशा खरी ठरते.

आशा आपल्याला धीर धरायला शिकवते. रांगेत उभे असताना, कोणाची भेट घ्यायची असताना, एखाद्या निकालाची प्रतीक्षा करत असताना, आपली वाट बघायची क्षमता कसोटीला लावली जाते. पण आशा आपल्याला म्हणते, “अजून थोडा वेळ थांब, सगळं नीट होईल”.

डॉक्टर त्यांच्याकडे आलेल्या रुग्णांना नेहमीच आशा दाखवतात, कधी कधी तर आशेला जागा नसतानासुद्धा. कारण डॉक्टरांनी दाखवलेल्या आशेवर रुग्ण जगायचा प्रयत्न करतो, त्याचे मानसिक बळ वाढते आणि तो शरीरानेही बरा होतो.

योहानाच्या शुभवर्मानात लिहिले आहे की, यरुशलेमातील एका तळ्याजवळ आजारी, अंधळे आणि अधू लोक पडलेले असायचे. कारण त्या तळ्याचे पाणी देवदूत येऊन हालवायचे आणि त्या क्षणी जो कोणी त्यात उडी घेई तो बरा होत असे. त्यांच्यामध्ये असा एक अधू मनुष्य होता ज्याला ती संधी कधी मिळालीच नाही. पण त्याने आशा सोडली नाही! त्याच्या आयुष्याची अडतीस वर्षे त्या तळ्याशेजारी वाट बघताबघता गेली. पण शेवटी प्रभू येशू स्वतः तेथे आला आणि त्याने त्या माणसाला बरे केले. (योहान ५:१-९)

आपण स्वतः कधी आशा सोडू नये आणि जे लोक निराशेच्या अंधकारात आहेत त्यांनाही आशेचा किरण दाखवण्याचा प्रयत्न आपण केला पाहिजे.

(डॉ. रंजन केळकर)

Advertisements

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

w

Connecting to %s